НА ПОВИДОК Е ФРОНТ-ТАТКОВИНСКА

Замира полека градот, и секое движење по него,
а во душата празен простор, не гледам светлина на небо,
отпадок на општеството сум, некоја дрвена кукла,
ме возат како што сакаат, и на крај сум непотребен тука!
Мојата младост тажна, во неа прогонства и војни,
и никако да зараснат раните гнојни,
млад човек сеуште, но во душата сум веќе стар,
остана душата чиста, но тоа е од бога дар….

И повторно магла под Шар Планина се спуштам
мирисот на барутот, мој сојузник, мој душман,
и повторно станувам играчка, во ровот каллив,
инстиктот ме тера да нишанам на нив,
пред мене не гледам човек, ниту нација и религија,
станав одметнат крстоносец, во рацете со мојата библија….
Која ми е девојка, кој татко и мајка???
Се прашувам седејќи под маслиновата гранка…..
постојам ли на земјава? Или сум средство за расход,
кое ќе биде заменето со новиот поход????
Општеството ме преслика, во некоја темна креација,
филм негатив од сликата на мојата нација…..

About komitamkd

Десничар,Реалист,
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s