Аца Лукас,Балканска душа за која Италија слуша(Ја би ја одбрал Северина)

Вчера по подолго време беше прав, летен жешок ден. Ветрињата и дождовите ги испративме и ги дочекавме скопските жеги. Навикнати сме на тоа. Мишката веќе не се поти ни на плус 50. Да живееш во Скопје, значи да си дебелокожец и да имаш лобањ бар 2 см подебел од лобањите во другите градови. Нас ни жега не убива, нит па некое си ултравиолетово зрачење не пробива. Супер сме си. И онака како  дамлосани, делуваме демек сериозни. Ич мува не не лази.
Старата моја прославуваше роденден , па онака фамилијарно на окуп се собравме на една електрична скара на балконот  на моите родители. Јас, сУпрУгата, малиот, мајка ми, татко ми, сестра ми со фраерот се накострешивме на месо и алкохолни пијалоци. Малиот беше на сок од дренка ради годинките и сеуште не стекнатите људски навики да џапа алкохол.
Тој ден ме беше пуштила мрзата, па цела обврска околу подготовката на месото и зеленчукот ја преземав во свои раце. Имав само едно барање кое ми беше експлицитно удоволено. Шишето со ладна ракија и легенот со шопска да ми се нон стоп на дофат.
И така, го печев месото, зеленчукот и на крај и лебот,а паралелно си ги таманев малите срчки со ракија. Пијалокот тонеше кон дното и бев свесен дека цела оваа храна што се подготвува ќе ја пробам колку за закуска. Алкохолот ми легна и немав намера да го оставам. Седнавме, сите ручаа а јас си ја пичев ракијата. На крај каснав едно парче месо колку да му отворам пат на пивото. Се отворив ко бунар и можев да турам огромни количини на алкохол во мене. По некое време приметив и дека имам кецела на половината. Тоа ме натера да џапнам уште една ракија на екс.
И како пиевме, така дискусиите за разврзуваа на разни теми. Јадачите го сотреа месото, а пијачите беа упорни да го сотрат пиењето. На крај останавме на масата јас и стариот пред конечно и тој да падне и да го побара креветот. Дочека да ги слушне  и зборовоите кои ќе му татнат во главата. Јас бев во очите како уклучен фар кога му се обратив на стариот-Што пиеш кога не ти држи гзот?  И тоа го дочека. Не ми одговори ништо. Само и се предаде на перницата а јас  му се вратив на шишето.
Некој од соседите пцуеше околу некој тениски наптревар на Ролан Гарос. Џоковиќ му губел со 2-0 од некој анонимус од Италија и тоа страшно му ја намали лажната слика и вредност за себе. За чобанот тенисерот  му беше Ноле, а мене Џоковиќ. Кој лузер е комшијава! Ја последен пат кога патев од спортски настан беше кога Данецот ни заби гол во последна секунда на Европското првенство во Ракомет. Тогаш добив и 4 конци на дланката од шамарот шо му го плеснав на едно стаклено шише. Срчата остана во дланката а крв шикаше на сите страни. Сељаков пати за Џоковиќ? Тешко него.
Ја сум по природа голем гњаватор. Кога ќе се начукам многу серам и ги напињам луѓето во моето опкружување. Не дека не сум во право за некои работи, ама кого го занима фактот што Македонија тоне, што курвите се на високи функции поради нивната сексуална поставеност а  не според интелигенцијата во мозокот, и што една клапа на небањати инцесоиди ни ја зимаат државата педа по педа. Се надевам ќе се одкрие начин да се населиме некаде  на месечината или на Марс. Ама се се плашам дека небањативе веќе имаат плацеви и за горе. Каде да одиме ние Македонците? За у пичку материну сме премногу големи.
Вестите тој ден ги проследив со рамнодушност. Тој ден моите ги имав поштедено од ломотење празна слама. Премногу ми беше ракијата убава да си ја расипам со некои теми шо ме напињаат.
Извадиле јавен список со сите педофили во државата ради превенција!  Ради запознавање на соседството. Среќа моја у мое блиско маало нема одкриено некој таков талент иако за тоа не е доцна. За мене овој список не е потребен воопшто. Потребно е само на овие кои се на тој список да им се исечат јајцата па нека живеат кај кур сакаат.
Слушнав тој ден, нашиот најпознат фудбалер Горан Пандев рипнал конечно у тавче. Нека му е со среќа. Паки, со малиот Филипо ја запроси раката на својата долгогодишна љубов. Фудбалската слава  не го исквари Паки, славата не го удри во глава па да трча по некои манекеници алчни за милионите на фудбалерите. Браво за Горан Пандев и за неговата скромност. Со среќа нека му е венчавката иако изборов на пеач кој му тандрчел на свадба  му е малце аут. Како може  на нашиот најдобар фудбалер идол да  му е некое сељачиште ко Аца Лукас? Ало Паки, толку години во странство, во државата на модата и светските трендови а дома со Аца Лукас. Тешко нас. Јас ги немам милионите на Паки, но кога би можел да си дозволам некоја позната фаца да ми ја разубави свадбата, тоа нема да биде некој Врањанец ко Лукас или некој шо мава у блех и пее за Калашников. Јеби га. Северина би била мојот прв и последен избор. Да ми пее  и танцува онака во Француски стил. Полна со шарм, елеганција и егозтични тонови,  Северина е баш типка за на свадба. Згодна милфица,  пола од гостите ќе паднат у транс од нејзиниот јебозовен танц и на крај ќе ме благословат. Аца Лукас не ми ебаш среќна опција, ваков калибар е тотален промашај за македонска свадба зарем не? Но, прашање на вкус кој јас некако и нема да го сконтам….

About komitamkd

Десничар,Реалист,
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s