Тие ме одминуваа, додека циганките просеа со своите невини деца на жешкиот асфалт со арома на дериват

Седев во паркот пред мојата зграда и го тегнев моето пиво. Гледав наоколу. Децата си играа наоколу, лингурите њушкаа по кантите за одпадоци, циганките со своите бебиња просеа на раскрсницата и ги труеа нивните несреќни деца со деривати.  Кој знае дали тие деца беа и нивни, или ги одкупила за пола дневница-милостина од некоја циганштурија која има 7-8….12 деца?? Камионите се влечеа до продавнците и го истовараа млекото и лебот. Таму се први пензионерите нормално. Младите продавачки беа мамурни, ненаспани па го шмркцкаа своето прво..па второ утринско кафе. Повозрасните госпоѓи се демек сериозни.Што е жената за секогаш не задоволниот маж???

 Еден куп на среќа, еден куп на модни трендови, еден куп каприци, несреќни разделби, еден куп комплекси….еден куп измерени курови?? Жената знае да љуби некогаш чисто,ќе рече исфрустрирсниот мажјак..Тоа го прави кон своето дете, кон својата кожа ,кон своите нокти, кон својот желудник конзумирајќи миробиотска храна и разни треви….а кон својот животен сопатник знае да биде кучка, низок удар, обезвреднувач на татковството, критикувач со недостаток на аргументи, курва во креветот и лоша домаќинка во кујната. Ма нема врска сето ова. Жените се прекрасни!!! Без нив животот не би бил вака убав и комплициран. Без нив не би имале причина да бидеме ниту цареви ниту говеда. Се што правиме го правиме заради нив. Најчесто.
Додека седев на клупата и се трудев да ја привикнам зеницата на упорнотио сонце помина покрај мене една. Ништо посебно…..Сива тренерка, тесна, припиена за неа се обидуваше да и ги собере попуштените облини во некоја си прифатлива форма. Задникот и беше спуштен. .Имаше некои си 30 години и таквата запуштеност ја воочив со неприфаќање. Во што сарма  ли ќе се претвори на 50 години,  се прашував?-Добро утро комшија-ме одпоздрави.хм..Да беше некоја пичка и ќе знаев сигурно дека ми е комшивка,па вака само и климнав со главата со доза на сомнеж…

Веднаш потоа покрај мене помина уште една. Имаше некои си 55 години и во рацете носеше торба стара можеби неколку години. Одеше да пазари намирници за денот што предстои. Имаше на неа парчиња гардероба кои не се совпаѓаат меѓу себе. Износена пантолона, развлечен џемпер, стуткана во едно палтенце со упропастени дланки. Киселините,детергентите и крпите со кои очигледно често се дружеше си го правеа своето.Косата и беше уште потажна. Подраснатите влакна ја одкриваа природната боја на нејзината коса а слојот фарба се прелеваше во многу лоши нијанси. Напатена и вредна жена. Ми личеше на мајка за 100 деца. Ме одмина и таа.

Циганките и натаму ги штелуваа своите бедни гримаси да извлечат од шоферите некој динар. Раката им беше испружена, а возачите единствено го чекаа зеленото светло. Децата им заспиваа на сонцето и на таа галама од мотори и пневматици. Асфалтот е нешто што најгрозно смрди. Мешавина од уље, од нов слој алсфалт, помешано со лижење на гумите зачинето со здивот на ауспуците и мочките и серките на скитниците. Каде се социјалните работници се прашував??? Што ли тие воопшто работат?? Каде се оние безброј невладини орагнизации за заштита на децата кои секојдневно се перчеа пред тв-камериоте кога од европксите фондови треше да ги извлечат своите пари. За мене тие беа поголеми бедници и од овие што просат. Лајна, наконтени гомна со штелуван глас и демек европски сленг ломотеа за несреќата на децата а сето тоа се случуваше пред нивниот нос. Паразити. Профитери од туѓата несреќа. Не ме изненадуваше што токму тие ги имаа своите 360 квадрати комоција,убава подстрижена трева во дворот,два автомобили(еден за сонце еден за на дожд)а пред влезните врати зјаеше видео надзор. Два или три добермани кои што добиваа дневен оброк колку што добиваат оние несреќни деца на семафорите за цела недела. Сакав да ги ограбам!Сакав и штекерите од ѕидовите да им ги украдам и на крај да им се помочам на скапиот паркет.
Го испив и третото пиво а до мене помина една згодна,млада и висока девојка. Имаше некои си 24 години. Носеше некоја скапа сандала веројатно од кожа на антилопа а ременчињата и беа украсени со циркони.Имаше прекрасни стапала и многу убави нозе.Носеше кратки пантолони нешто над пантолоните.Струкот и беше тенок да може човек да ја опфати со две дланки а нагоре како фишек телото се рашируваше. Од деколтето  
 распукуваа убави гради, полуразголени и наконтени со ситни златни синџирчиња. Имаше бела кошула со убава бела крагња врз кои паѓаше нејзината коса која беше во висана нешто над ушите. Носеше малечки бисерни обетки а на устата имаше многу тенок слој на кармин кој и ја одцртуваше убавата и полна уста. Не сакав да ја зјапам, па во моментот кога помина пред мене ја свртев главата на друга страна…..Го осетив убавиот парфем а нејзниот грациозен од го забележав со дел од окото и со дел од секундата.Се движеше како срна и влезе во продавницата.Ја допив лименката пиво и со неа гаѓав во кантата за одпадоци која беше на 3-4 метри лево од мене.Дадов кош и си заминав дома……Таму беа ѕидовите и мебелот……..Жените се прекрасни-си потврдив. За еден миг повторно ги здогледав циганките како просат со своите бебиња на асфалтот и на жешкото сонце. Морав да заминам.

Дојдов во мојот дом и го отворив фрижидерот и најдов една лименка пиво.Грч ладна како санта мраз залутана во топли океански води. Почнуваше благо да се поти и да ме предизвикува. Ја пукнав и слатко ја оближав,почнав да и се насладувам……Како манијак…..

About komitamkd

Десничар,Реалист,
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s