Бев некогаш војник

Седев под една стреа и чекав да преврне летниот дожд.Стражарев пред еден воен магацин полн со оружје и муниција и ја пушев својата последна цигара.Филтер 57,стандардна војничка цигара,ја цицаа 90 посто од регрутите,го тресев усијаниот пепел кон мократа земја и гледав на часовникот.На секои два часа доаѓаше смена,а потоа одев на двочасовен одмор,па на двочасовна приправност.Командир на целиот стражарски вод беше една неотесана сељачина од Паланечките села.За него дадената функција во касарната беше  невидено соживување,настан за следните 30 години од неговиот беден и празен живот.А останатите војници??Уште покутри суштества,се смееја на глас на неговите идиотски шеги.Јас не можев да го гледам.Едвај чекав да ми дојде редот да стражарам и да се одалечам од таа селска и искомпелскирана фаца.

Едно утро ги најдов моите војнички чизми и чорапи фрлени во канта за ѓубре.

Тоа го правеше сељакот со чизмата што не му е под конец наместена,или со војникот над кој нема контрола.Јас бев таков.

-Види типче,мавнало е  торнадо и чизмата ти е летнала ..еееее ене там кај кантата за џубре-ломотеше глупакот и се смешаке со гавранската уста без буза.Очите му беа  мали со тесно отворени капаци,и искосени како на мравојад.Имаше долга њушка,образите му беа впиени навнатре во суратот со мајмунска испакната муцка од каде излагаше смдрлив здив.

-После вакво торнадо не може да помогне ни пласичен хирург,мило ми е што преживеа!-искоментиорав алудирајќи на неговата кретенска фаца.Отидов ги извадив чизмите и чорапите од ѓубре и повторно ги вратив на истото место.

Сабајлето кога мравојадот отиде да ги спроведува војниците на стражарските места се качив на неговиот кревет во групната спална соба ,го извадив курот и почнав да мочам на неговата перница.Имам само уште 20 дена од воениот рок,ќе му ја расплачам мамицата на ова сељачиште-си говорев на самиот себе и го тресев патлакот на неговиот кревет.Ги измочав перницата,ќебињата,чаршавот и кесата во која чуваше грицки и нешто за пиење.Останав без мочка иначе ќе ја наполнев и подиспразнетата флаша со газоза.

Што да кажам за тој  орјак?За 20 дена ќе се врати на својата бедотија,на својата нива,на пиењето пред коперација.Ќе го дрка на секоја граѓанка што ќе залута во неговиот крај.Ќе заврши оваа негова бајка каде е тој е предодреден некого да команда,некого да му наметнува авторитет.За 20 дена излагав и јас.Прво нешто што планирав да направам е да му фукнам една клоца на десетарчето,само еден метар надвор од капијата.Тоа да го видат и другите војници.Немав намера да го тепам,да му акнам бокс или шамар.Меѓутоа фукосување на една клоца во неговиот сељачки гас е вистински избор за копач како него.Повеќе и не треба за тој ликсур,си велев во себе.Ја чистев автоматската пушка,бев собуен по влечки и кратка маица,а на себе ги имав само војничките пантолони.

-Кристијааааааан!!!Ќе те убијам педеру скопски-се дереше планинарот на сиот глас.Го осети шмекот на својот кревет.Дојде со неговата смрдлива муцка до мене и почна да ми се заканува.

-За ова има да скапеш,ќе чистиш вециња до крајот на воениот рок-ми се закануваше тесларот и ги држеше во рака измочаните работи.Гледав во него и во измочаните работи мртов ладен,исправен како пушка и со војнички глас викнав:-Прокиснал таванот од дождот командире!!!-го дупчев на тој начин што индиректно  го подсетив на неговото Торандо и на моите чизми и чорапи во канта за ѓубре.Имав нескротлив дух и знаев во себе дека е ова само почеток.Нема да знае со кого си фатил работа копаничаров-се силев себе си и го тегнев филтерот од скоро испушената цигара.

Утрото на пострујувањето се појави и капетанот на нашата единица.Строг издуван тип,со синдроми на воено лудило како последица од фронотвите во Хрватска и Босна.Беше Хрват,но слепо одаден на униформата.Ја изневери својата  Хрватска за прокелтиот капетански чин од тогашната Југословенска армија.Побегна во Македонија,се омажил со македонска и стана официр во нашата македонска армија.

-Некои мајмуни овде забравиле кога сум ја поставил да команда војската па индиректно пљуе на мое команде-Дрнадше луто капетанот на мешан македонско-хрватски јазик.

-Кристијане,ти тек чеш да упознаш своје пријатеље-Ми ги покажа кофата со вода,валканите крпи и со прст покажуваше кон катовите на павиљонот.

-Војска је много срала па има да видиш шта је дегустирала по менза и кантина,а ќе научиш и тамо каде се моча-Зборуваше луто,налудничаво без да ме гледа.

-Разбрам господине капетане!!!-викнав најсилно што можев,од пркос,без грам почит за тој сељак од Паланка и за тој предавник на сопствениот хрватски  народ.Влегов во гомнаријата,ги затнав одводите,пуштив вода од сите чешми и ги поплавив сите купатила.Набрзо почнаа да пловат лајна на сите страни.Мокрите гомна од сералниците се преселија пред самите ходници.Излегов надвор и го видов капетанот како разговара и се смее со копитарот паланечки.Се симнав колку да ме видат со крпата во рака,се прошуткав лево десно и пак се качив горе.Одкако целото срање беше залепено по ходнците,ги ивзадив крпите,ги пикнав во самите шољи и во самите одводи но без да се гледаат и слегов кај двајцата замуабетени.

-Господине капетане,дефект!!!Гомна на сите страни,одводот е запушен,додека чистев горе се се поплави-одпоздравив со раката и силно ја симнав покрај мојот десен колк мавајќи со чизмата од асфалтот.Се погледнаа двајцата и знаеа дека е моја гомнарија.Се качија горе и што ќе видат.Двата спрата смрдеа на гомна.Навистина увидоа и тие што јадела војската по менза и кантина,иако тоа требаше да го видам само јас.Гоменици и мочки беа залепени по плочките на купатилата и ходниците.Добар дел од војниците се смееја под мустаќ знаејќи дека е ова мое масло иако гледав збунето,и со  загрижена фаца демек размислував како да се одстрани проблемот.

Вечерта се спиеше со отворени прозорци а јас утрото пријавив посета на амбулантата.Демек не се осеќав убаво.Пријавив грозница,температура и повраќање по што веднаш добив дозвола за посета на војниот стационар.Не ми беше ништо!!

-На самиот влез од стационарот ме пречека млада медицинска сестра,со црн исончан тен,расни гзиња и раскопачно деколте од каде ѕиркаа две диви нескротени  цицки.За миг помислив дека навистина имам температура.Кој ли воен старешина го празни курот на ова еблесто бомбиче-се прашував.Не е таа за џабе поставена овде.Празни нечиј кур само не знаев чив-продолжуваше дилемата во мене.За кратко пред мене се појави еден стар фосил,со бела коса и зачувано младелешко лице.Воен доктор пред пензија.Потешко од кур немаше дигнато.Од што ли овој докторски педер да има бори на лицето?-се прашував.

-Ангелина,донеси ја историјата на овој војник-и нареди на еблестата докторка покажувајќи кон мене.Знаев дека имам хронични крајници,но ми требаше уште нешто за да останам да лежам овде.Одкако ги поплавив горе торлаците со гомна, убаво ќе ми дојде да одлежам овде-си реков.Ќе ги скапев во поим моите душмани.Предавникот и ропакот селски.Го растрљав топломерот од облеката и го дотерав до 38.9.Го вратив под пазувата и кога дојде малата пичонка и го дадов со омлитавена фаца.Промумљаа со докторот и по кратко договарање добив кревет и сини пижами.Успеав,ќе се излежавам добри 7-8 дена овде,ќе јадам ќе пијам и ќе го дрвам курот на оваа мала бомбеста пичка со краток фитиљ.Мојот фитиљ беше уште пократок но кого му беше гајле за тоа.Секое утро својот лек го ставав под јазик,а потоа го плукав надвор од прозор.Топломерот го трљав од ќебето и си играв со температурата.Час пониска час повисока.Како што се очекуваше според лекот.Со мене ќе играат кур??се прашував задоволно.

Една ноќ Ангелина беше дежурна со една дебела и стара докторка.Стариот педер беше слободен.Веројатно тој и не можеше да ја ебе оваа тигрица со полни усни и заоблени газови.Максимум орална игра за стариот полужив фосил,и тоа е доволно да го чува овој ѕвер покрај себе.Стариот беше одговорен за стационарот и го бираше својот персонал.Ангела беше девојче од улица,без родители па оваа работа и беше повеќе од потребна.Во оваа смрдена  земја  квалитет не гледа никој,секој што е на фунцкија поставува по диктат на риоднините,пријателите или по диктат на курот.Ангела немаше ни родители ни пријатели.

Таа вечер седев на балконот и пушев цигара.Гледав во небото и ја чекав пратката со храна од моите пријатели и роднини.Немаше дозола за  посета никој  затоа што епидемијата од грип замаше замав.Таа вечер,шопот паланечки ја заплени мојата кеса со храна.Беше дежурен на капија и на преглед на пратки.Имало во торбата литро ракија поради што ја запленил пратката,т.е ја стопил за себе и за своите волци.За кратко време дознав за што се работи и чиво масло е ова.-Дефинитивно ќе го тепам,уште една ебана недела на клоци ќе го испратам до неговиот автобус-си велев нервозно во себе.И само заради ракијата,не за друго.

Ангелина ми донесе една кеса за мене во која имаше густ сок и нешто ситно за грицкање.Не можев да спијам па бев седнат на темниот балкон.Ангелнна седна до мене палејќи цигара.-Уште колку имаш?-ме праша ко да сум во затвор.-Една недела и бегам од овде-и реков испуштајќи го димот непосредно до  нејзиното лице.Можеш да ме побараш надвор во секое време,ако ти треба нешто слободно,за тебе нема проблем-и ја отворив портата за продор.Се намсевна и ми се заблагодари.Ми донесе витамин и чаша вода и во еден момент забележав дека мириса на алкохол.ИЗвини,што пиеш?-ја прашав.

-Имам шток во канцеларија па навечер пиуцкам да ми помнне ноќта.Ја гледав две три секунди во лицето и и дадов празна чаша.-Сам не се пие,да наздравиме-и предложив.

-Но пиеш антибиотици-ми забележа загрижено.

-Не пијам ништо,плукам низ прозор-се отворив без гајле дали ова ќе успее или не,и дали утре ќе бидам вратен во одделението.Решив да одам до крај со неа па што биде нека биде.За мое изненадување Ангелина истури коњак во мојата чаша-Не кажувај на никого за ова-ми рече.Супер-си реков,и јас имам да направам нешто за кое ќе те замолам да молчиш си реков и ја фатив за врелите бедра.Под белиото мантилче имаше кратки пантолони и мазни нозе.

-Нека има многу тајни оваа ноќ-одпив од чашата и ја бакнав Ангелина.Ја затворив вратата од темниот балкон и го извадив надрвениот кур од тенката сина пижама.За кратко ги тргнав пантолончињата на Ангелина оставјќи го само белиот докторски  мантил на неа  за секој случај да не намине некој во тоа глуво време/Замижа и ме фати силно за рацете.Беше возбудена а јас бев позади неа.Го триев курот нагоре надоле неколку пати пред конечно убаво да го закопам во нејзината мокра и депилирана пичка.Ја цепев стеочки неколку минути а потоа седнав на дрвената балконска клупа без да го вадам од неа.Седеше на мене свртена со грбот кон мене.Почна да се набива  се посилно и во моментот кога ме осети дека ќе свршам го извади од нејзе докусурувајќи ме рачно,држејќи ми го курот и прскајќи со него на сите страни.Секс на екс.10 Минути брзинско ебење без предигра.И јас и Ангелина бевме задоволни.За кратко време таа замина во својата канцеларија а јас отидов да спијам.Шопот паланечки се иживуваше над неговите војници.Уште неколку дена и се враќа назат,во суровата реалност си реков.

Последниот воен ден го пречекав во стационар и од таму се раздолжив со опремата.Ангелина беше слободна па немав можност да се поздравам дента со неа.Тоа го направив ден предходно.На излезот од капија со книшката во рака го гледав мојот десетар.Облечен во селска облека,со неговата грда фаца и идиотски глас се поздравуваше со неговите пајташи од капија.Токму тие гоманри што ми ја запленија ракијата и гозбата која ми беше испратена во стационарот.

Излеговме со шопот во исто време.Одев позади него добри 100 м и чекав да се изгубиме од видикот на касарната.Се затрчав и му фукнав една клоца по газот по која падна на земја.Па уште една,и уште една…Му мавав заушки,клоци на секои 50 м,се така до неговиот автобус.Ропак!!!Не помисли дека ќе се кинеме од армија во ист ден.Се иживуваше над мене а што доби кутриот.Доби мочка на креветот,гомна и поплава по ходникот и еден  тон клоци и шамарчини на патот до неговиот автобус.Бев луд,тоа го знаеше и тоа го спречуваше да ми се спротистави.Иако физички беше силен,ментално беше инфериорен во однос на мене.

Некаде пред автобусот го оставив да си оди.Му посакав среќен пат и му се смеев на глас.Џвакав мастика и го гледав како ми се губи од видикот.Куропушачот кој проба да ми ги загорчи деновите во војска.Но веќе немав време да се замарам со него.Во рака го држев бројот на Ангелина а ноќта беше резервирана за неа.Во ранецот имав два литри густ сок подарени од неа.Да ме разладат тоа топло летно пладне.А вечерта ме чекаше шток во сад со мраз,и Ангелина во долна секси облека…..

About komitamkd

Десничар,Реалист,
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s