На повидок е фронт(За Македонија)

Замира полека градот и секое движење во него,
во душата празен простор,не гледам сонце на небо,
одпадок на општеството,некоја дрвена кукла,
ме движат каде што сакаат,и на крај сум непотребен тука.

А мојата младост тажна,во неа прогонства,војни,
и никако да зараснат раните крвави,гнојни,
млад човек сум сеуште,но во душата уморен,стар,
ги држам камата и револверот како да се од бога даден дар…..

И повторно магла под падината се спушта,
мирисот на барутот,мој сојузник,мој душман,
и чудно,станувам среќен во ровот каллив,
инстиктот ме тера да нишанам на нив,
А мојот душман катил,е квази нација и религија,
станувам одметнат кстоносец,во раката со мојата библија…

И кој е мој дом,моја девојка и моја мајка???
Се прашувам седејќи под маслиновата гранка,
постојам ли на земјава,или сум средство за расход,
кој ќе биде заменет после новиот поход??

Општетсвото ме преслика во некоја темна креација,
филм-негатив,на мојата угнетена нација,
а мојот народ  угнетен, сеуште неправдите ги памти,
постројана е националната гарда,време е долгот да се врати….

About komitamkd

Десничар,Реалист,
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to На повидок е фронт(За Македонија)

  1. tobi напиша:

    Podrska za grupata.Sekoja cest

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s